Leshringur, bókalisti til vors og rithöfundarabb

Bókaspjallið

Kæru félagar í Leshring. 

Hér kemur loks bókalistinn tilbúinn í forgangsröð skv ykkar vali sem fram fór hér á dögunum. Ég biðst forláts hvað þessu hefur seinkað hjá mér í þetta sinn:

Bók febrúarmánaðar verður Vetrarsól eftir Auði Jónsdóttur og spjalldagur um hana á sunnudeginum 22.febrúar hér á síðunni.

Bók marsmánaðar verður svo Skaparinn, eftir Guðrúnu Evu Mínervudóttur og spjalldagur um hana á sunnudegi 29.mars.

Bók aprílmánaðar verður Ofsi, eftir Einar Kárason og spjalldagur sunnudaginn 26.apríl. Höfundurinn fékk íslensku bókmenntaverðlaunin á dögunum fyrir þessa bók.

Í maí lesum við bókina Dimmar rósir, eftir Ólaf Gunnarsson. Spjalldagur sunnudaginn 24.maí.

 

Listinn raðaðist upp eftir ykkar atkvæðafjölda eins og venjulega en það er algjör tilviljun að valist hafa tveir kvenrithöfundar og tveir karlrithöfundar svo fyllsta jafnræðis er gætt

 

 

 

 

 

Nýtt í Leshringnum:  

Rithöfundarabb

Fyrst við erum "þjóðleg" í vali lesefnis að þessu sinni og höfum einungis valið að lesa íslenska höfunda finnst mér kominn tími til að láta draum rætast sem við höfum oft minnst á, bæði hér á síðunni og víðar þar sem ég hef hitt fólk úr leshópnum.

Mig langar til að koma á fót rithöfunda-hittings-rabbi yfir kaffibollum um hverja bók fyrir sig á þessum lista hér að ofan.

Jóhann Páll Valdimarsson hjá Forlaginu hefur boðist til að hafa milligöngu til að koma þessu í kring ef þess þarf. Í litlu samfélagi eins og á Íslandi á ég þó vona á að eitt símtal geri galdurinn því annaðhvort er fólk til í að hitta okkur eða ekki og þá kemur það einfaldlega í ljós.

Í stað þess að spjallið fari eingöngu fram hér á síðunni á sunnudegi (en þar geta jú allir tekið þátt hvort sem fólk býr á landsbyggðinni eða erlendis) eins og venjan hefur verið, þá munum við sem sagt að auki biðja viðkomandi rithöfund að hitta hópinn á kaffihúsi og ræða við okkur um bókina. Eftir að okkar venjubundna bókaspjalli hér á bloggsíðunni er lokið t d örfáum dögum síðar ef hægt verður að koma því við, myndum við þá taka ca 1 tíma eða svo í vafalítið notalega og áhugaverða samveru.

 

Ég mun setja inn þennan bókalista neðarlega vinstra megin hér á síðunni í beinu framhaldi af fyrri bókalistum sem við höfum verið að sýsla með síðasta 1 1/2 árið.

og Ragnheiður Ríkharðsdóttir

Að öllu þessu ágæta fólki ólöstuðu vildi ég gjarnan sjá Ragnheiði Ríkharðsdóttur á þessum lista yfir líklega formenn í Sjálfstæðiflokki. Ragnheiður er mjög hæfur stjórnmálamaður, skemmtilega hreinskiptin og mætti vera meira áberandi í umræðunni. 

Skv meðfylgjandi frétt eru það fjórir þingmenn sem einkum eru orðaðir við formennsku í Sjálfstæðisflokknum; Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir varaformaður, Bjarni Benediktsson, Guðlaugur Þór Þórðarson og Kristján Þór Júlíusson.

Í könnum hjá jafn fjölmennum flokki sem Sjálfstæðisflokkurinn er þykir mér það ekki stórt úrtak hjá fréttaritara að tala við aðeins 22 landsfundarmenn.

Fjórir þingmenn aðallega nefndir

Afsögnin kemur korteri áður en átti að reka hann

Pólitískt manntafl Björgvins G. Sigurðssonar - hann segir af sér korteri áður en átti að reka hann!

Þetta yfirklór kalla ég að leggjast lágt. Nú segist hann hafa axlað sína pólitísku ábyrgð til að hafa einhverja möguleika í komandi prófkjöri Samfylkingar. 

Björgvin er að segja af sér í starfi sem hann hvorteðer fyrirsjánalega er ekki lengur í nema örfáar vikur. Þegar þessi afsögn kom var búið að boða til nýrra kosninga. Hann er því ekki að gefa frá sér neitt, er ekki að tapa neinu, heldur er hann einfaldlega að mata eigin krók með þessu útspili.

Yfirlýsing Ingibjargar Sólrúnar kom mikið á óvart að henni þyki þetta útspil hjá Björgvin óvænt, en það eitt bendir til að hann stefni á stólinn hennar, formannskjör í Samfylkingu.

Björgvin segir af sér

Allt er hverfult

Daglega erum við minnt á hve allt er hverfult - ekki síst völd, peningar og heilsa.

Hún er hreint ótrúleg sú framvinda mála sem átt hefur sér stað á Íslandi síðustu mánuðina. Þessi röð atburða á skömmum tíma sem skrifar söguna um framtíð þjóðarinnar. Rithöfundur sem myndi senda frá sér þessa sögu sem skáldverk fengi líklega þá umsögn að honum hætti til að fara fram úr sér, skjóta yfir markið.  

______

Geir ætlar ekki að sækjast eftir endurkjöri sem formaður Sjálfstæðisflokksins eftir að hann greindist með illkynja æxli. Skynsamleg ákvörðun sem vonandi eykur líkur á góðum bata hans til frambúðar.

Ingibjörg komin heim eftir sínar rannsóknir og niðurstaðan, góðkynja æxli. Dugnaðarforkurinn ætlar beint á vaktina í ríkisstjórn Íslands.

Ýmsar breytingar í landslagi stjórnmálanna blasa við. Í núverandi stjórnarflokkum hljóta að verða mannabreytingar í fremstu víglínu. Ungir og óreyndir stjórnmálamenn eru samt ekki endilega það efttirsóknarverðasta fyrir okkur kjósendur núna þegar svo gífurlega alvarlegan vanda er við að fást. Að breyta bara breytinganna vegna er ekki skynsamleg leið í jafn alvarlegri stöðu og þjóðin er í. Við viljum breytingar til hins betra. Að gott teymi veljist saman til starfa hlýtur að vera lykilatriði eins og í hverjum öðrum rekstri. 

Mjög hæfum einstaklingum er völ á í öllum flokkum. Óskastaðan fyndist mér sem kjósandi að geta valið úr allri flórunni þá einstaklinga sem ég hef mesta trú á til góðra verka. Ég hef aldrei gerst félagi í stjórnmálaflokki og mun líklega seint gera það. Ástæðan er sú sem ég nefndi, mig langar að kjósa fólk en ekki flokka.

Geir: Kosið í maí

Gott framtak friðsamra mótmælenda

Það var gott framtak og til fyrirmyndar hjá friðsömum mótmælendum að sýna lögreglumönnum viðeigandi virðingu í sínum störfum. 

Við erum siðmenntað samfélag en samt hefur hvorki eldra fólki og því síður börnum verið óhætt í miðbænum síðustu daga vegna ólátanna. 

Reyndar höfðu greinilega ekki allir mómælendur verið eins friðsamlega innstilltir í gærkvöldi því nálæg hús í miðbænum fengu eggjasendingarnar sem ólátabelgir höfðu byrgt sig upp með  fyrir  "fjörið".

Appelsínugul mótmæli

Brunnið jólatré á Austurvelli hlýtur að leysa allan vanda þjóðarinnar

Ég áfellist lögreglu fyrir að hafa ekki dreift þessum mannfjölda. Brennandi bál í miðborg Reykjavíkur er algjörlega óásættanlegt fyrir borgarsamfélagið og er engum málstað til framdráttar. Með hverjum deginum aukast nú líkurnar til að alvarleg slys hljótist af aðgerðum mótmælenda. 

Jólatréð brennt á bálinu

Leshringur, tillögur að lesefni fyrir tímabilið jan-maí

Í byrjun janúar auglýsti ég hér á síðunni eftir tilnefningum að lesefni fyrir jan-maí í Leshringnum. Eftirfarandi tilnefningar bárust frá þáttakendum í leshópnum.

Nú vil ég biðja ykkur að velja 4 bókatitla og skrifa mér í athugasemdakerfið hvað af þessu þið helst viljið lesa því ekki mun hópurinn komast sameiginlega yfir þetta allt á næstu 5 mánuðum. :) 

Bókalisti jan – maí 2009 

Innsendar tilnefningar: 

Aldingarðurinn, eftir Ólaf Jóhann Sigurðarson

Alkemistinn, eftir Paulo Coelho

Á ég að gæta systur minnar, eftir Jodi Picoult

Ástkær, eftir Toni Morrison

Borða biðja elska, eftir Elisabeth Gilbert

Dimmar Rósir, eftir Ólaf Gunnarsson

Dóttir myndasmiðsins,

Hroki og hleypidómar, eftir Jane Austen

Karlar sem hata konur,

Kofi Tómasar frænda,

Konur, eftir Steinar Braga

Litla stúlkan og sígarettan,

Næturlest til Lissabon, eftir Pascal Mercier

Ofsi, eftir Einar Kárason

Pan, eftir Knut Hamsun

Purpuraliturinn, eftir Alice Walker,

Rökkurbýsnir, eftir Sjón

Skaparinn, eftir Guðrúnu Evu Mínervudóttir

Vatn handa fílum,

Verðir sáttmálans, eftir Tom Hegeland

Veronika ákveður að deyja, eftir Paulo Coelho

Vetrarsól, eftir Auði Jónsdóttur

Þrettánda sagan, eftir Diane Setterfield 

_________________________ 

Fyrir þá sem nýir eru í leshópnum ætla ég að endurtaka: Núna undir lok ársins vorum við dottin í nokkuð einhæft val fannst mér. Við vorum að lesa hverja glæpasöguna á fætur annarri. Vissulega eru glæpasögur nokkuð í tísku um þessar mundir en mig langar samt að biðja fólk fyrir alla muni að koma með breiðara val en svo.

Við höldum okkur við skáldsögur eingöngu og veljum þær helst ekki viðameiri en svo að sem flestir geti náð að klára hverja bók á einum mánuði. Þetta er hugsað fyrst og fremst fyrir þá sem gefa sér frekar lítinn tíma til að lesa. Bók sem er ca 200 bls að lengd er ágætt viðmið sem hentar flestum. Þeir sem á annað borð lesa mikið, þeim munar ekkert um að taka eina og eina bók með Leshringnum til viðbótar við annað áhugavert ;)  

Varðandi fyrirspurn sem hér kom fram um bækur á öðrum tungumálum en íslensku: Ég legg það alfarið í ykkar hendur hvað þið gerið í því sambandi. Sjálfri finnst mér mest varið í að lesa bók á frummálinu og reyni að gera það alltaf þegar ég get og ef ég kann tungumálið :) og ef ég hef hana ekki þá les ég hana í íslenskri þýðingu.

Slumdog millionaire í bíó. Viltu vinna milljarð eftir Vikas Swarup

Leshópurinn tók sameiginlegt bókaspjall síðastliðið vor um vandaða og eftirminnilega bók, Viltu vinna milljarð eftir Vikas Swarup.  Við Markús útvarpsmaður á Útvarp Sögu áttum létt rabb m a um bókina og höfund hennar í einum af morgunþáttum Markúsar snemma í vor. 

Nú hefur þessi saga verið kvikmynduð og myndin er sýnd í kvikmyndahúsum borgarinnar. Ég fór að sjá hana með hálfum huga, því oft valda þær kvikmyndir vonbrigðum sem byggðar eru á metsölubókum. Kvikmynd er ólíkur frásagnarmiðill og hefur aðrar áherslur. Mikilvægi þess sem augað nemur og eyrað er hægt að leika sér með í kvikmyndun en rithöfundurinn hefur sína frásagnargáfu til að spila á hljómborð tilfinninga lesandans. Útkoman verður allt annarskonar listaverk.    

Myndin varð sigurvegari Golden Globe verðlaunanna núna 2009.

 

 

_______________________

Myndin er góð, hún fór langt fram úr mínum vonum.   Hún stendur fyrir sínu ein og sér held ég, þó fólk hafi ekki lesið söguna. Ég mæli samt með að fólk missi ekki af þeirri einstöku mannlífslýsingu sem bókin sjálf er um líf og aðstæður barna í fátækrahverfum stórborga Indlands. Takið vel eftir tónlistinni í myndinni, hún er sérstök og vönduð.    

http://midi.is/bio/11/231   

Leshringur, bókaspjall um Myndina af Dorian Gray

• Kæru félagar í leshópnum. 

Í dag sunnudaginn 18.jan hefjum við bókaspjallið um Myndina af Dorian Gray eftir Oscar Wilde.

 

Fyrri umfjöllun sjá hér:

Vinsaml. notið athugasemdakerfið fyrir spallið.

Góða skemmtun.

 

Gróa á leiti í ræðustól

Gróa á Leiti var þekkt fyrir að segja “Ólyginn sagði mér”  síðan sagði hún sögu sem iðulega var lítil eða jafnvel engin innistæða fyrir. Í opinberum umræðum undanfarið virðist sem sumir telji að þeim sé nú heimilt að nota orðalag og setja fram hluti sem áður fyrr hefði verið talið óviðeigandi. Dæmi um slíkt eru ummæli Sigurbjargar Sigurgeirsdóttur á fundi í Háskólabíói á mánudaginn var. Á fundinum sagðist Sigurbjörg hafa fengið skilaboð frá ónefndum ráðherra að hún ætti að tala varlega á fundinum. Sigurbjörg vildi ekki nafngreina ráðherrann. Af þeim sökum beindist grunur að Guðlaugi Þór heilbrigðisráðherra. Guðlaugur sagðist ekki hafa sagt þetta við Sigurbjörgu samt sem áður lá hann undir grun og framsetning Sigurbjargar var greinilega til þess ætluð að láta líta svo út sem að hún hefði verið beitt óeðlilegum þrýstingi af ráðherra.
 
Ingibjörg Sólrún Gísladóttir er vönduð manneskja og hún gerði strax og hún vissi af þessum ummælum Sigurbjargar grein fyrir því að hún hefði sagt þetta við Sigurbjörgu. Hún hefði ráðlagt henni sem vinkona hennar og velunnari að haga orðum sínum innan eðlilegra marka. Semsagt engin hótun. Vinkona ráðleggur vinkonu sinni - hennar sjálfrar vegna. Ekki sem ráðherra. Ekki á grundvelli skipunarvalds eða sem vinnuveitandi, heldur sem vinkona. Var eitthvað óeðlilegt við það?
 
Hvaða erindi áttu þá þessi orð vinkonu Sigurbjargar inn í ræðu hennar á fundinum í Háskólabíó á mánudaginn. Var það eðlilegt innlegg í umræðuna eða var það til að láta líta svo út sem að hún hefði verið beitt þrýstingi. Er svona málflutningur eins og Sigurbjörg notar heiðarlegur.
 
Þó að einstaklingur verði ráðherra eða forstjóri þá hættir hann ekki að vera einstaklingur og í því persónulega sambandi sem hann var áður í. Hann á áfram sína vini og fólk sem honum eða henni þykir vænt um. Ég get ekki séð annað en Ingibjörg Sólrún hafi með þessum orðum sínum verið að benda Sigurbjörgu á með vinsamlegum hætti af því að henni var annt um hana. Þegar málið er skoðað þá sést að engar annarlegar hvatir lágu að baki þessum ummælum. Að draga þetta inn í ræðu sína eins og Sigurbjörg gerði var því vægast sagt óeðlilegt og í líkingu við aðferðir  Gróu á Leiti.